Posts Tagged ‘vrienden’

Moord en geweld

Moord en geweld, wat kunnen we er zelf aan doen? Onderstaande tekst heb ik op mijn Facebook pagina gezet. Met de bedoeling weer eens iets leuks te doen voor onze naasten.

Dit is een vertaling van een Engelse tekst die ik pas heb beantwoord met “Ja” . Het gaat hierom; Er zijn het afgelopen jaar veel dingen gebeurd die niet leuk zijn, en liever niet willen hebben dat dit ons overkomt. En gaat blijkbaar in het komende jaar gewoon door. Allemaal negatieve dingen op allerlei gebied. Dit moet stoppen, maar voelt u zich ook zo onmachtig iets te doen tegen al dit geweld. We willen toch graag leuke dingen doen, en onze naasten lief hebben. Maar we kunnen de politiek niet ombuigen in ons eentje. we kunnen godsdiensten niet beschuldigen. Er zullen altijd extremisten bestaan. En “wij” kunnen daar niets aan doen.

Of toch wel? Laten we gewoon beginnen met onze naasten aandacht te geven. Persoonlijke aandacht. Op wat voor manier? Ik post deze tekst op Facebook, dat de eerste vijf die hierop reageren, en ook deze tekst delen die hier staat. Van mij iets persoonlijks krijgen in het komende jaar. Dit kan van alles zijn. Iets zelf gemaakt, een hele mooie tekst. Oppassen op de kinderen voor een dag. Voor iemand komen koken. voor iemand koken. iets repareren, enz. Eigenlijk alles om die iemand te verrassen, en of blij te maken. Zo simpel is het. Om zo de wereld wat vriendelijker te maken en begripvol. Doe je mee?

(neem deze tekst gerust over)

18

01 2015

De avonturen van Kees

De avonturen van Kees

Kees woonde in een soort aanleun woning. Samen met een paar harige vrienden die er meer niet dan wel waren. Hij was altijd thuis, terwijl zijn vrienden vaak uit gingen. Maar hij vond het eigenlijk wel best. Kees had twee kleuren haar. Een beetje wit een beetje zwart. Dat had hij zijn hele leven al gehad. En dat maakte hem bijzonder. Vroeger was hij er vaak mee gepest. Maar nu hij zijn broertjes en zussen niet meer zag was dit tenminste gestopt. Om het minste geringste stampten deze altijd op de vloer. Maar nu had hij tenminste rust. En vandaag zou hij er eens op uit gaan. Gewoon het hekje over, en eens zien wie er eigenlijk in de buurt woonden. Kees liep de steeg door, en wreef eens over zijn oren. Best een leuke buurt toch dacht hij. Maar dan ineens voelde hij een paar handen in zijn rug. Hij schrok zich wezenloos. En wilde direct weg lopen. Maar hij werd tegengehouden. Uren zat hij in een donker vertrek. En was volkomen de weg kwijt. Wat wilde ze met hem doen? Maar dan beland hij in een auto, en heeft geen idee waar ze hem naartoe brengen. Hij kan ze ook niet begrijpen. Terwijl zijn oren toch groot genoeg zijn. Hij stampt van kwaadheid op de grond. En probeert te zien waar ze naartoe rijden. Dan eindelijk is de rit ten einde. En beland nu in een vreemd gebouw. En wordt nu met alle liefde omgeven. En er is zelfs een dokter die hem gerust stelt en onderzoekt.

Read the rest of this entry →

14

10 2011