Posts Tagged ‘Treinen’

Van LED verlichting raak je in de war!

Van LED verlichting raak je in de war!

En van trekken doof…. Als ik de afgelopen dagen het nieuws volg zit het vol met raadsels, en mysteries. Nu hebben knappe wetenschappers er heel lang over gedaan om LED’s zodanig te transformeren dat ze elke kleur konden uitstralen die je maar wil. En nu ook nog eens sterk genoeg om bij te kunnen lezen. En zelfs planten te laten groeien. Ze zitten in je telefoon en computerscherm. Hulde aan ieder die dit mogelijk gemaakt heeft. Maar ho, er kunnen toch niet alleen maar voordelen aan kleven. Gatver, het zal toch eens te perfect worden. Nee hoor, er is zowaar een platform LED verlichting opgestaan. Want ja, ze zitten zelfs in kinderspeelgoed. We vergiftigen onze kinderen met licht! Het is een schande! Nu zit ik al weer een aardige tijd achter zo’n beeldscherm. En zowaar nog steeds niet stekeblind. Mijn kleinzoons, en dochter zijn zo’n beetje geboren met een Ipad voor hun oogjes. En ik zie dat ze nog steeds de snoepjes kunnen vinden die ik ze voor hou. Maar natuurlijk zijn er hele hele felle lichtjes waar je niet expres moet inkijken. Maar je moet ook niet in  de zon kijken. En die staat er toch ook al een poosje. En alle kleine kinderen zullen van nature hier niet een uurtje inkijken. Dit doet pijn. Zo moet je ook je vingertje niet in een kaarsje houden. Dan wordt hij zwart. Maar ik kan u garanderen dat ruim voor die tijd het vingertje teruggetrokken is. En brullen als de brandweer. En wat het betreft van de biologische klok. Gewoon op vakantie gaan in de winter naar een land met veel zon. En vergeet je tablet niet! Read the rest of this entry →

29

01 2015

Wat is er in godsnaam aan de hand in Nederland?

Wat is er in Godsnaam aan de hand in Nederland?

Treinen worden aangeschaft alsof het speelgoed treintjes zijn. Bij bedrijven die vorig jaar voor het eerst een trein zagen. Lubbers is ook weer terug, “we hebben atoombommen”. Ha ha, gekkie! Weet je nog die clown die nooit gevonden is in Groningen? Nou ik ik weet het hoor. En als ik nu twaalf jaar was geweest, wist ik wel naar welke school ik zou gaan. “Ghaldoun” zeker weten. Honderd procent kans op een diploma. Schoolreisjes naar verre streken. En geen gezeik van vrouwen aan je kop. Lekker met mannen onder elkaar. Wat wil een schooljongen nog meer? Een regering die net vier miljard aan het innen is wil nog iets meer. Nee, het wordt toch acht miljard. Goedemorgen allemaal, we hebben er weer zin in. Net als er enige teken zijn van herstel hoor je zoiets. Alsof je net een nieuwe wagen gaat ophalen, en de verkoper zegt. ‘Weet u nog de prijs die we hebben afgesproken?’
‘Ja natuurlijk weet ik die nog.’
‘Als u dit zelfde bedrag nog eens kunt storten, dan krijgt u hem mee.’
‘Kunt u eens even bukken? Dan zal ik hem duwen waar de zon nooit schijnt!’ Het beetje goede nieuws komt vooral uit het buitenland. Griekenland stopt alle staats tv en radio uitzendingen. Moesten ze hier ook eens doen. Niet voor altijd, een jaartje of zo. Hebben ze eens tijd om wat goeds te maken. Read the rest of this entry →

12

06 2013

Sneeuw

Sneeuw

Eindelijk is het zover. De eerste echte sneeuw is gevallen. Is het niet heel bijzonder dat gewoon water in zoiets moois kan veranderen. Prachtige vormen komen uit het water groeien. Wie ontwerpt zoiets? De natuur, oké. Maar als ik zou moeten raden wie het eventueel ontworpen zou kunnen hebben denk ik aan Leonardo Da Vinci. De kinderen gaan weer helemaal los. Het brengt iets betoverend’s. En geef het maar toe, ook wij volwassenen vinden het best leuk. Alleen jammer van alle troep die de andere kant van de medaille is. Want u weet het, vijf centimeter sneeuw is genoeg om achthonderd kilometer file te laten ontstaan. Treinen vallen bij bosjes uit, want de wissels die niet vast zouden gaan zitten. Zitten nu weer vrolijk vast. Maar laten we eerlijk zijn. Met ijzeren wielen over ijzeren rails rijden. Een kabaal, en een getril van jewelste. Dit moet toch allang anders worden. Wat dacht u van treinen, ‘ik bedoel het bovenste stuk dan.’ Met het onderstel gemaakt van grote magneten, die maken dat het geheel juist een stukje boven de baan zweeft. Alsof je in op een wolk voort gaat. Daar moet toch eens serieus aan gedacht gaan worden. Misschien ga ik dan ook eens mee. En wat kan het dan een mooi gezicht zijn. Zwevend over de sneeuw, genietend van een bakje koffie, of anders. Comfort, lekker warm. Supersnel internet, prachtige toiletten. En zelf een douche nemen is mogelijk. Er zijn ook kleine winkels, waar je van alles kunt kopen. Er is ook een gedeelte om te ontspannen, en een massage te nemen. Ook een kapper is aan boord. Ach ja, wat mooi allemaal. Maar met de huidige veranderingen van de afgelopen eeuw. Schat ik deze veranderingen zullen aanvangen aan het begin van het jaar drieduizend. En dan schat ik het nog positief in. Alle auto’s zullen dan kunnen vliegen, en de trein…. Die staat in een groot museum. Met een bordje waar op staat:

Read the rest of this entry →

04

02 2012

Treinen genoeg

Treinen genoeg

Hij was amper veertig, en zag er keurig verzorgd uit. Niets op aan te merken. Gewoon, spijkerbroek Polo shirt, en een paar gemakkelijke schoenen. Daar lag het niet aan. Maar in zijn hoofd heerste wanorde. Zijn relatie was vijf jaar geleden beëindigd Twee zoons en een dochter waren er uit het huwelijk ontstaan. Het was pure liefde en hartstocht geweest. Maar hoe heeft het zo mis kunnen gaan? Het is niet dat ze elkaar niet meer mochten, niet meer van elkaar hielden. Dat was het eigenlijk niet. Beide een drukke baan, en wisten niet meer waar de dag begon of stopte. Er was ook niemand anders, maar de vonk was er niet meer. Het voelde nog als broer en zus, anders was er niet meer. Totdat het verlossende woord er uit kwam. Vijf jaar geleden. Het perron was leeg, en somber. Hoge bomen aan weerszijde maakte dit nog dramatischer. Zijn kinderen zag hij niet veel meer. Ondertussen in de pubertijd, en is sowieso een moeilijke tijd. Het lag ook niet aan zijn kinderen. Maar een vader die nooit vrolijk kan zijn zoek je niet al te vaak op. Een andere relatie was er nooit meer van gekomen. Niet dat hij nooit meer een poging had gedaan. Maar na een paar keer word je steeds onzekerder. En denk je dat je het niet meer kan op één of andere manier. Maar vandaag was hij ingetogen vrolijk. Vandaag had hij zijn besluit genomen. Hier zou zijn leven eindigen. Voor hem hoefde het niet meer. Niet meer de schijn ophouden. Geen bakken met pillen meer slikken. Het is mooi geweest. Sorry god, of wat er eventueel is. Had je maar een beter stel hersens moeten meegeven. Één sprong, en weg. Weg naar de vrijheid. Het station scheen leeg te blijven tot de volgende trein. Maar het kon hem ook niet schelen wie erbij zouden zijn. Vrij onbeschoft, dacht hij. Maar dan ben ik er toch niet meer. Thuis had hij een duidelijke brief achtergelaten. Daar moesten ze het maar mee doen. Nog geen trein te bespeuren, hij moest nu toch snel komen. Op de grote digitale klok sprong het volgende cijfer voor. Nog vier minuten, dan was het zover. Bijna aan het eind van het perron. Niemand zou het verder opvallen.

Read the rest of this entry →

25

09 2011