Posts Tagged ‘thuis’

Mist is niks

Mist is niks

Mist is eigenlijk een wolk die je niet ziet aankomen. Zo schijnt de zon nog, en het volgende moment dikke mist. Vele waterdruppels zorgen voor een dikke zwarte laag. Alles klinkt gedempt, en licht lijkt van alle kanten te komen. Zelfs de tijd gaat langzamer. Straten waar je normaal twee maal per dag langs komt, herken je pas op het laatste ogenblik. En dan word je ook nog eens nat zonder regen. Het is regen die als een deken over je heen valt. Lelijke spinrag veranderd ineens in een kunstwerk. Ze lijken allemaal te zijn verlaten. Ook de spinnen hebben er geen zin in. De dagen met mist zijn stroperig met weinig creativiteit. Voor de mensen die offshore werken zijn deze dagen extra moeilijk. Het is een vergeten tak van sport. De vele platformen die gas en olie produceren op de Noordzee. Zij zorgen voor het gas dat zo lustig brand in uw keteltje, of waar je dat eitje op bakt. Maar het personeel blijft geen jaar aan boord zitten. Na veertien dagen willen deze graag afgelost worden door hun collegae. En thuis wacht natuurlijk hun vrouw, vriendin, of vriend. En helikopters vliegen altijd, behalve… Juist, mist. En nog erger, aan-vriezende mist. S’morgens als je wakker wordt weet je het al. Read the rest of this entry →

20

11 2011

De avonturen van Kees

De avonturen van Kees

Kees woonde in een soort aanleun woning. Samen met een paar harige vrienden die er meer niet dan wel waren. Hij was altijd thuis, terwijl zijn vrienden vaak uit gingen. Maar hij vond het eigenlijk wel best. Kees had twee kleuren haar. Een beetje wit een beetje zwart. Dat had hij zijn hele leven al gehad. En dat maakte hem bijzonder. Vroeger was hij er vaak mee gepest. Maar nu hij zijn broertjes en zussen niet meer zag was dit tenminste gestopt. Om het minste geringste stampten deze altijd op de vloer. Maar nu had hij tenminste rust. En vandaag zou hij er eens op uit gaan. Gewoon het hekje over, en eens zien wie er eigenlijk in de buurt woonden. Kees liep de steeg door, en wreef eens over zijn oren. Best een leuke buurt toch dacht hij. Maar dan ineens voelde hij een paar handen in zijn rug. Hij schrok zich wezenloos. En wilde direct weg lopen. Maar hij werd tegengehouden. Uren zat hij in een donker vertrek. En was volkomen de weg kwijt. Wat wilde ze met hem doen? Maar dan beland hij in een auto, en heeft geen idee waar ze hem naartoe brengen. Hij kan ze ook niet begrijpen. Terwijl zijn oren toch groot genoeg zijn. Hij stampt van kwaadheid op de grond. En probeert te zien waar ze naartoe rijden. Dan eindelijk is de rit ten einde. En beland nu in een vreemd gebouw. En wordt nu met alle liefde omgeven. En er is zelfs een dokter die hem gerust stelt en onderzoekt.

Read the rest of this entry →

14

10 2011

Vertrekken

Vertrekken

Altijd ergens naartoe. Vertrekken, op vakantie, naar een nieuw huis, een nieuwe baan. We vertrekken altijd wel ergens heen. Als je vertrekt heb je altijd “dat” gevoel. Verwachting, opluchting, gevoel van iets achterlaten. Maar ook twijfeling, doe ik er goed aan? Is het echt beter waar ik heen ga? Heb ik niet te snel beslist? Wie laat ik achter, en met wat voor reden. Is er een goede reden? Maar die is dan meestal alleen voor jezelf. Maar andere behoeven jou mening niet delen. Ook al zou je het graag willen. Heb je niets vergeten? Paspoort, CV, of alleen je goede zin. Want je gaat op vakantie. Oh, maar dan is het niet erg. Je komt weer terug, iedereen weer blij. Maar dat hangt natuurlijk ook af of die goede zin er altijd al was. Waarom gaan we op vakantie? Voor het goede weer? Maar dan is het thuis toch ook vaak goed. Of is het de andere lucht, andere hoogten? De ander taal andere gewoonten, anders eten. Anders ruiken, en lekker warm zeewater. Read the rest of this entry →

08

07 2011