Posts Tagged ‘platform’

Het gebeurde op een olie platform

Het gebeurde op een olie productie platform

Heel lang geleden op een platform op de Noordzee. Werkend als een Technician, week op week af. Altijd weer proberen alles draaiend te houden, en onderhoud te verrichten. Het was nog een tijd van no nonsens. Maar er was orde en netheid. Een duidelijke verdeling van de functies. En natuurlijk een hand vol baasjes. En jaa, in die tijd toch best ontzag. Amerikanen, Engelsen orde zal er zijn. Zo waren er op alle kamerdeuren van deze “belangrijke” mensen naambordjes gemonteerd. Baas één, baas twee, opper baas enz. Ook hadden deze een eigen telefoon. Ik wilde dit eigenlijk een beetje ondermijnen. Want wij als de gewone man zouden toch ook best een naam mogen hebben op de deur. Kijk, telefoon was uitgesloten, maar een naam moet toch kunnen. Nu moet je bedenken dat dit allemaal zware metalen deuren waren. Dus moet je zo’n naam bordje lijmen of vast boren. Het laatste leek mij wel het beste. Zekerheid voor alles. Nu wilde ik geen gewoon bordje maken, maar natuurlijk iets bijzonders. Ik had iets in gedachte van een groot klei tablet. Maar ja, hoe kom je op een platform aan klei? Nu waren er tijdens de nieuwbouw afdichting pakketjes achtergebleven van wartels. Dit zijn dingen waarmee je kabels in een lasdoos monteert. Je moest de folie verwijderen, en dan gedurende enkele minuten kneden. Een stuk of twintig bij elkaar gegooid, en was ook nog de juiste kleur. Read the rest of this entry →

De laatste helikopter voor Kerstmis

De laatste helikopter voor Kerstmis

Paul had net een vracht met speciaal voedsel op het platform afgeleverd. Het was bedoeld voor de speciale kerst maaltijd aan boord van het olie productie platform. Het platform staat zo’n tachtig kilometer voor de kust van Brazilië. Nu snel terug, en naar huis toe. Dit was ook nog twee dagen reizen. Aansluitend was Paul dan drie weken vrij. Z’n gedachten waren al thuis. Hij dacht aan zijn kinderen en kleinkinderen. Allemaal weer bij elkaar. Eens per jaar was het dan heel druk in huis. Maar dat hoorde er gewoon bij. Al die stemmen door elkaar van de kleinkinderen. Van hoog tot laag. Af en toe een kreet van de kinderen of het wat rustiger kon. Normaal vlogen ze altijd met z’n tweeën. Maar zijn collega zou anders een vliegtuig later moeten nemen. En Paul had hem weg gestuurd. ‘Ga jij nu maar. Ik red die laatste vlucht wel alleen.’ Op de heenweg was net al slecht weer geworden. Maar een helikopter kan heel wat verdragen. Maar wat hij nu zag op zijn radarscherm werd hij niet blij van. Donkerrode wolken partijen. Dit betekend onweer. En in dit gebied kan het aardig tekeer gaan. Paul besloot maar een stuk om te vliegen. Tikte eens op zijn brandstof meter. Dit moest nog makkelijk gaan. Paul droomde weer half weg denkend aan thuis. Grote kerstboom, met alle cadeaus eronder. Kerstmuziek op de achtergrond. Maar ineens een grote lichtflits. ‘Wat krijgen we nu? Komt dat slechte weer mee of zo?’ Paul draait snel aan het knopje van zijn radar scherm om wat uit te zoomen. Plots breekt het zweet hem uit. In plaats dat er beter weer zou zijn aan deze kant. Leek dit nog tweemaal zo erg. Brandstof om nog eens om te vliegen was er niet meer. Dus was het nu recht door het onweer heen. Hij maakte een flauwe bocht naar rechts, om met de neus recht tegen het front in te vliegen. Na één kilometer is het al raak. Heftige luchtbewegingen zorgen dat de helikopter als een steen naar beneden valt. Om vervolgens weer met een noodgang omhoog te vliegen. Read the rest of this entry →

23

12 2011

Mist is niks

Mist is niks

Mist is eigenlijk een wolk die je niet ziet aankomen. Zo schijnt de zon nog, en het volgende moment dikke mist. Vele waterdruppels zorgen voor een dikke zwarte laag. Alles klinkt gedempt, en licht lijkt van alle kanten te komen. Zelfs de tijd gaat langzamer. Straten waar je normaal twee maal per dag langs komt, herken je pas op het laatste ogenblik. En dan word je ook nog eens nat zonder regen. Het is regen die als een deken over je heen valt. Lelijke spinrag veranderd ineens in een kunstwerk. Ze lijken allemaal te zijn verlaten. Ook de spinnen hebben er geen zin in. De dagen met mist zijn stroperig met weinig creativiteit. Voor de mensen die offshore werken zijn deze dagen extra moeilijk. Het is een vergeten tak van sport. De vele platformen die gas en olie produceren op de Noordzee. Zij zorgen voor het gas dat zo lustig brand in uw keteltje, of waar je dat eitje op bakt. Maar het personeel blijft geen jaar aan boord zitten. Na veertien dagen willen deze graag afgelost worden door hun collegae. En thuis wacht natuurlijk hun vrouw, vriendin, of vriend. En helikopters vliegen altijd, behalve… Juist, mist. En nog erger, aan-vriezende mist. S’morgens als je wakker wordt weet je het al. Read the rest of this entry →

20

11 2011