Posts Tagged ‘MH17’

Als liegen tot kunst wordt verheven

Als liegen tot kunst wordt verheven

Leugentje om bestwil, liegen om het liegen, en volharde leugenaars. Het overkomt ons meer dan lief is, of bent u zelf een volhardend leugenaar. Dan moet u veel onthouden om alle leugens recht te doen. Bedoel, tegen de ene lieg je erover, en de ander weet dat dit niet waar is. Beter is nog dat de ander met je mee liegt, om bijvoorbeeld carrière kansen te vergroten. Dus eigenlijk gaat het liegen steeds beter als je hoger in de boom komt. Anderen durven je steeds minder tegen te spreken, want dan derf je al snel het onderspit, of kom je op een andere afdeling terecht bij de mensen die hun eigenwaarde hebben behouden, en niet mee logen. Wel prettig, want je hebt allemaal mensen die niet liegen, en werkt zo heel makkelijk. U staat dan over het algemeen op de werkvloer, bedoel waar het echte handwerk gebeurd. Want dan gaat liegen al snel tegen je werken. ‘Heb je de juiste maat afgezaagd?’

‘Ja hoor, precies goed.’ Maar u had dit niet gedaan, u heeft zelfs niet gezaagd! Dus collega lief wil het bepaalde deel pakken, maar het is er niet. Collega is heel boos, en beschuldigd u direct van leugenaar. Er is ook helemaal niets in te brengen, het ligt er gewoon niet. U zou nog kunnen zeggen dat iemand anders het heeft meegenomen, maar dat doe je ook maar één keer. Zo ziet u, liegen op de echte werkvloer gaat erg snel tegen u werken. Anders is het in de “hogere” regionen. U betaald bijvoorbeeld een misdadiger een paar miljoen, en raakt het “briefje” kwijt. Nu is er bij elke overschrijving een bank of instelling altijd een overzicht van bij beide partijen. Staat ergens op de computer, en met zo’n bedrag hebben wel meerdere mensen met elkaar contact gehad via de meest handige communicatie apparatuur. Om het niet zo erg te laten klinken liegt u eerst over het bedrag. Ach het was maar net één miljoen, misschien een beetje meer. Maar is er dan nog een briefje over? Nee, helemaal foetsie geraakt, ach wat stom van mij. Maar vervolgens willen toch heel veel mensen uit de lage regionen toch het briefje zien. Nee hoor, alles overhoop gehaald, en niet meer te vinden. Ze blijven maar aandringen, en vervolgens geeft u iemand anders de schuld. Als het kan een hele afdeling, want niemand voelt zich schuldig als één man. U werkt wel bij die afdeling, maar kom, er werken er meer. Anders wordt het wanneer de vakkennis in het geding komt. Bijvoorbeeld: ‘Ja die IT’ers zijn zo dom, die hebben het kwijtgemaakt.’ Ja, dat had u beter niet kunnen doen. Als baas van de afdeling IT kunt u dit niet over uw kant laten gaan. En vraagt u aan de achterban even snel dit briefje boven water te krijgen. Geen probleem, en het briefje is al bijna boven water. Maar ja, de leugen is al te ver verankerd, en moet graag zo blijven. Wilt u nog lang baas zijn? Dan graag het zoeken stoppen. Natuurlijk wilt u graag baas blijven, want heeft toch ook een gezin met kinderen. En die paar miljoen die krijgt u niet op de rekening gestort. Dus het briefje is niet gevonden?  Read the rest of this entry →

05

02 2016

Prikkelbaar

We zijn wat prikkelbaar de laatste tijd. Ja ik heb over u allen, en ook mijzelf. Hoe komt dit nu toch, terwijl de lente toch in aankomst is. Dus vanwaar al dat kort aangebonden zijn en sjagerijnigheid. Laten we eens beginnen met de lente. Ach het kan slechter, maar na zes maanden herfst willen we nu warmte. het is te vlak allemaal. Geen of weinig vorst in de winter, en de winter is gelijk aan herfst. Geen elfstedentocht, helmaal niet schaatsen. Op de ijsbaan ja, maar dan weer zo’n hoge temperatuur dat er water op het ijs ligt. Dan stort er een vliegtuig neer, met overwegend Nederlanders aan boord die op vakantie of familie bezoek gingen. het mocht niet zo zijn. Volledig onnodig uit de lucht geschoten door een stelletje debiele machtswellustige idioten. Alsof je een kleiduif uit de lucht schiet. Het is erg, wat? Verschrikkelijk! Dat dit kan. Een oorlog die niet de jouwe is, en ook nog eens zo onnodig. Maar weet je wat dan nog erger is. Dat het zo godsgruwelijk lang duurt eer alle lichaamsdelen opgehaald zijn. We laten weer over ons lopen. Alweer een stelletje in groene pakjes met veel sterren en strepen aangeklede misfits die ons wel even zullen vertellen waaneer wij onze eigen mensen mogen ophalen. Door allerlei ongedierte aangevreten en besmeurde resten mogen dan uiteindelijk mondjes maat worden verzameld. En er worden nog resten gevonden. Het is de machteloosheid die ons parten speelt. Je zou er zelf wel heen willen reizen met zo’n Rambo gun. Eentje die je amper kan vasthouden zo groot. Maar je hebt het ervoor over. Éénmaal vragen aan zo’n separatist of je verder mag als je wordt tegengehouden. Het antwoord weet je al, een dikke “nee”. Vervolgens pak je het zware wapen van je rug.

Read the rest of this entry →

04

04 2015