Posts Tagged ‘liefde’

Na lang denken

Na lang denken

Mensen gaan relaties aan. Mensen willen liefhebben, althans de meeste dan. Luisteren naar elkaar. Dezelfde interesses, dezelfde muziek. Of niet, maar kun je verliefd worden op bepaalde „trekjes” of uitdrukkingen. Op de manier waarop ze loopt, de manier waarop ze haar haren droogt. Het zijn ogenschijnlijk geen gekke dingen, maar dingen waar je van bent gaan houden. Hij/zij behoeft geen kampioen te zijn in schaken, dammen of judo. Een kus in je nek in het voorbij gaan, terwijl ze een glaasje rode wijn naast je neer zet. Ze raakt je arm aan. God, wat kan ze toch koude handen hebben. Maar dat komt straks weer goed. Een beetje wijn, een beetje open haard. Het komt weer goed. Er zijn kinderen, kleinkinderen, en nog meer aangetrouwde kleinkinderen. Elkaar vrij laten, maar toch dicht bij elkaar. Niemand heeft de wijsheid in pacht. Als je ver weg bent, en hoor je dat bekende liedje. Dat je de ander aankeek, en van geen tijd meer wist. De elektrische vonk toen de lippen elkaar raakten. Was het dit moment? Was dit het juiste moment? De vraag vervaagde bij de lichte druk van elkaars lippen. Een stukje terug, en weer naar elkaar. Nu met meer vertrouwen, en wat langer. Je mond een klein beetje open, het geluid valt weg. Als staat de muziek toch keihard aan. Maar niet voor jullie. Jullie horen niets meer. Het is alleen nog voelen en aftasten van deze pure chemie. Ogen worden zwarte gaten die niets ontziend alles opzuigen. Twee zielen smelten samen, niets is sterker. Of toch? Verbindingen worden zwakker.

Read the rest of this entry →

24

04 2014

Komt het bij u ook de strot uit?

Van die tegeltjes met spreuken, wel of niet via FaceBook en andere media. “elke wolk hoe donker ook heeft een gouden randje”. Ah bah, aarch. Ik heb een veel leukere, wil ik dan terug schrijven. Maar ik hou er niet van om anderen te kwetsen. Dus dan doe ik het maar hier in het algemeen. Wat dacht u van deze: “Wie hier niet als vriend binnen huppelt, wordt er vierkant uitgeknuppeld”. Kijk, dat zet zoden aan de dijk. “Ons huwelijk is net een trosje gouden druiven, elke dag geven we elkaar één druifje” Ah getverdemme, Haaa bah bah bah… Gooi die druiven in een vat, en laat ze een maandje gisten. Voer elkaar daarna een litertje wijn, en duik de koffer in met wat nieuwe speeltjes. Mocht het dan nog niet gerookt hebben? Steek er dan eentje op en geniet van je korte leven! “Rozen verwelken, vrienden die gaan… of zoiets”. Stop It. Rozen zijn over het algemeen om iets goed te maken. Read the rest of this entry →

07

08 2013

Witte muizen

Witte muizen

Vroeger als kind had ik witte muizen. Als ik er aan denk dan ruik ik die typerende geur nog. Zaagsel vermengt met wat uitwerpselen. In die tijd had je nog niet die keurige korrels die je nu hebt. De pret was er niet minder om. Ik weet nog goed hoe je kon zien of het een mannetje of vrouwtje was. Man, wat hadden die kleine pest muisjes grote ballen. Ik dacht dan als die in verhouding bij mij tot net boven de knieën zouden hangen. Na enkele weken kwamen er jonge muisjes. Het waren net roze boontjes met twee zwarte puntjes. Dit waren de ogen die nog niet open waren. Na zo’n tien dagen pas. Vond ik maar raar toen. Wat heb je daar nu aan? En dat staartje, dat leek dan wel weer op een krul staartje van een biggetje. Elke dag zat ik ermee in m’n handen, en bewonderde hoe snel die kleine beestje groeide. Na een week of vier waren het best al grote muizen aan het worden.
Tot ik op zekere morgen het hok open deed, en zag dat ze alle vier stil in een hoekje lagen. Ze waren dood! Er was een klein beetje bloed bij de keeltjes te zien. Ik begreep er niets van! Hadden ze gevochten? Of wat? Read the rest of this entry →

20

05 2013

Negen elf tweeduizend één

Negen elf tweeduizend één

Ik werd gebeld door een kennis die zei dat ik eens moest kijken op de TV. Het klonk nogal angstig, dus schakelde ik de TV in. Het eerste beeld dat ik zag was een witte mast met rode vlakken. Nu ziet onze radiomast op het gas platform waar ik werk er net zo uit. En het stond midden in de rook. Een schok ging door mij heen. Stond het platform in de fik? Maar al snel zoomde de camera uit, en zag ik in mijn ogen een hoog gebouw. Naar mate het beeld compleet werd zag ik de “Twin Towers”. Iets van een film dacht ik nog, en verwachte elk ogenblik king kong te zullen zien. We hadden visite, en stonden alle drie met open mond te kijken. Op dat ogenblik stortte het tweede vliegtuig neer op de andere toren. Uit het mondeling verslag bleek dat het echt was. En nu gebeurde! Een ongeluk? Nee, zieke geesten hadden dit expres gedaan. Allerlei gevoelens raasden door mij heen. Wie, wie? Ik geloof dat we minuten lang elkaar alleen maar aangekeken hebben. De visite was voorbij, en maakte aanstalten om te vertrekken. Er was niets meer te zeggen. Ik was helemaal leeg. Wat was het volgende? De volgende dagen was het steeds weer onderwerp van gesprek. Hoe ontstaat dit allemaal?
De mens moet vrij zijn. Niemand mag overheerst worden. Iedereen moet geloven wat hij wil. En als je niets wilt geloven is dat ook goed. De mens is zeer creatief. En met dezelfde creativiteit hebben een handje vol mensen dit bedacht. Waar jij nog niet aan gedacht hebt, hebben andere al lang gedaan. Als je niet met angst en haat bent opgevoed kom je hier niet op. Met welk recht mag je iemand vermoorden? Is er een uitzondering? Deze terroristen misschien? Maar dan zit je op hetzelfde hellend vlak. Veroordelen? Tot wat? We voelen ons heel wat, maar we zijn de oertijd net ontsnapt. Of misschien nog niet? Zijn dit nog steeds de stammen oorlogen? Het wereld beeld veranderd elke dag. Echt leuker wordt het nog niet. Terwijl we toch een prachtige planeet hebben. Read the rest of this entry →

11

09 2011

Wat is liefde?

Wat is liefde?

Een spandoek boven de weg ophangen als je echt van haar houd? Maar dan naar beneden vallen, en het me de dood bekopen. Het lijkt een beetje het verhaal van de zwarte weduwe. Alleen is dit helemaal zinloos, het vrouwtje eet het mannetje niet op hierna. Is het tastbaar? Is het voelbaar? Is het te koop per honderd gram? Kun je het zien? Ja dat geloof ik wel. Twee verliefde mensen de in elkaars ogen verdrinken. Dat heb ik wel eens gezien. En jawel ook meegemaakt. Alsof je ineens niet meer op de planeet staat, maar ergens in het luchtledige hangt. Plotseling doet niets er meer toe, en ben je volkomen willoos. Er is dan nog maar één ding belangrijk, de samensmelting.
Read the rest of this entry →

Tags: , ,

07

02 2011