Posts Tagged ‘berg’

Het is betrekkelijk

Het is betrekkelijk

Soms denk je waar leidt dit alles toe? Wel eens moe thuisgekomen van je werk. En dan nippend aan een goed glas port je leven toe nu toe overdenken. Was het echt wereld reddend? Niet dat ik uw baantje belachelijk wil maken. Nee, helemaal niet. Ik geloof dat iedereen zijn bijdragen kan leveren aan deze wereld. Vierduizend jaar geleden was er in Egypte ook iets heel belangrijk. Een grote stapel stenen op elkaar. Honderd zesentachtig duizend kamelen en arbeiders die iets unieks trachtte te maken. Het moest perfect zijn! Vele doden en gewonden zijn er gedurende honderden jaren gevallen. Het was heel belangrijk. Ja ja, nu na al die jaren sta je er voor. Een grote stoffige hoop stenen. Was dit het dan? Was dit nu zo belangrijk? Moesten hier zoveel voor bloeden? Een grote stapel stenen. Wat eerst nog heel belangrijk lijkt, stelt nu niets meer voor. Voor de toeristen is het leuk. Maar je had er ook een leuk pretpark van kunnen maken. Was misschien nog leuker geweest. Of had ze nog hoger gebouwd. Gooi er wat sneeuw op, en hopla. Wat op het ene ogenblik heel belangrijk lijkt te zijn, is op het volgende moment ineens helemaal niet belangrijk meer. Wat ik hiermee wil zeggen is dat iedereen denkt onmisbaar te zijn. Read the rest of this entry →

09

03 2012

Dak kisten

Dak kisten

Er is een vreemd fenomeen aan het gebeuren de laatste dagen. Op allerlei auto’s worden grote zwarte en grijze boxen gemonteerd. Spulletjes worden van zolder gehaald, en netjes opgeborgen in deze dak kisten. Mensen snellen ongeduldig in het rond. Nog de laatste etenswaren voor onderweg. Druivensuiker voor de aandacht. En vooral veel water, drinkwater. In het verre Oostenrijk is een bacterie opgedoken in het drink water. En dat wil je wel voorkomen. Want midden op zo’n ski piste wil je toch geen bruine strepen achterlaten. De sneeuw wordt er zo stroef van. En zo’n rare bobbel achter in je skibroek is ook geen prettig gevoel. Zeker niet als je nog eerst galant naar beneden moet skiën. En je moet er helemaal niet aan denken dat je ook nog even achterover valt, en een zogezegd zachte landing maakt. Nee, het leven gaat niet over bevroren rozen voor de wintersporter. Bedenk de weg er naartoe. Net onderweg, ‘mama ik moet plassen’. Godsamme, we zijn net twee minuten onderweg. Kon je dat niet eerder zeggen. Dan een uur later. ‘Zijn we er al?’ ‘Nee en hou nu een poosje je mond dicht. Ga maar auto’s tellen. Doe maar een DVD tje in de speler.’
‘Maar die heb ik allemaal al gezien.’
‘Dan kijk je ze nog maar een keer.’
‘Mag ik een snoepje?’
‘Nee!’
‘Nou, het is nooit leuk op vakantie, jullie zitten altijd te schelden.’
En dat de komende tien à twaalf uur richting Oostenrijk. Read the rest of this entry →

24

02 2012