Archive for the ‘Gaat nergens over, of ergens over’Category

Europese verkiezingen, komt u ook?

Europese verkiezingen, komt u ook?

Plotselinge uitzending van oude video Pim Fortuyn. Goh interessant denk je dan. Ga ik eens even kijken. Dat Pim eigenlijk o zo pro Europa was. En dat hij zo vooruitziende blik had. En wat goed dat hij zijn tijd ver vooruit was. Zo vlak voor de verkiezingen. Is het toeval of de welbekende manipulatie van het rode blok. Ze konden hem wel het graf inkijken destijds. En nu hem er weer uittrekken als het ze goed uitkomt. Walgelijk! Regelrechte manipulatie van het Nederlandse volk. Gadverdamme wat min is dit. Dachten ze dat we volledig achterlijk zijn met z’n allen. Over lijken gaan? Het is de vleesgeworden gedachte met deze zet. Werd nog leuk aan elkaar gepraat met nog meer beeld manipulatie. Nu ineens de ziener van Nederland, voor Nederland. „ ik ben er kapot van” weet u nog. Ik ook, om deze man nogmaals te vermoorden. Zo had hij dit zelf waarschijnlijk gevoeld. Gaan we dit ook met Wilders doen over twintig jaar. Als we voor of tegen de sharia moeten stemmen? Als we deze aarde willen redden zullen we toch echt met de neuzen dezelfde kant op moeten lopen. En zorgen dat we op een hoger niveau komen. En dan praat ik over geestelijk en techniek. Maar stel dat we de andere kant opgaan. Techniek in de ban doen, geen muziek. Vrouwen zijn alleen nog maar slaven die kinderen mogen baren.

Read the rest of this entry →

21

05 2014

Mijn nickname overleden

Mijn nickname overleden

Wubbo, te vroeg overleden. De geest sterker dan het lichaam. Je bent een eind gekomen om dit met daadkracht te bewijzen. Dat er naast de koude wetenschap ook nog zoiets bestaat als harmonie met de elementen. En je hebt het best lang weten uit te stellen. Want zonder die wilskracht had het denk al veel eerder tot een eind gekomen. Is het ook een einde? Of ga je daar verder Wubbo? Ik denk het wel, niets laat je tegenhouden in jou inventief denken. Een groot voorbeeld op een heel breed spectrum kun je wel zeggen. Ik zag je deze week dansen op muziek van de ‘the boss’. YouTube, waar anders. The boss is je komen halen, en troost je. Hij komt voor ons allemaal. Het tijdstip weten we niet. En dat is maar beter ook zo.
En bedenk: “op het eind wint er niemand”
Rust in vrede Wubbo.

18

05 2014

Verkiezingen

Verkiezingen

Geweldig, de beer putten worden weer opengetrokken. Nog even proberen oude zaken op te rakelen. Om nog net het laatste beetje opinie te wijzigen. Je beschuldigd nog even wat mensen van fraude zaken van veertien jaar geleden. Je beschuldigd je tegenstander op Hitler te lijken, terwijl de holocaust ontkend wordt. Koop nog wat leden om door briefjes in de bus te duwen dat het wel eens compleet mis zou kunnen gaan met het cultureel centrum van deze groep. Ja, het vuil gooien is begonnen. Echt professioneel gedrag, maar niet anders dat je zou verwachten van de politiek. En weet je wat nu zo vreemd is? Al jaren roepen ze allemaal hetzelfde. We gaan de zorg verbeteren, onderwijs, meer blauw op straat, meer cultuur, asiel beleid aanpakken, meer groen. Nou dat was het wel zo’n beetje toch? Ik zou zo in de politiek kunnen! Maar dan, ze zijn gekozen. Ze zitten in de kamer, of gemeente. Jaa, maar wat nu? Heb ik allemaal allemaal dingen gezegd die moeten worden uitgevoerd. En ja, wie gaat dit doen? Nu heb je een probleem. Hoe kom ik die vier jaar door zonder iets te doen? Hoe hou ik die mensen zo lang mogelijk aan het lijntje, en denken zelfs dat ik iets uitvoer. Door veel in de media te zeggen dat er iets moet gebeuren. Door af en toe mensen te beledigen, en in een kwaad daglicht te stellen. Verder lange reizen naar het zuiden. Het maakt niet uit waar naar toe. Als het maar lekker warm is. Je verteld dat het een oriëntatie reis is, en binnenkort met een verslag zal komen. Na acht weken kom je terug, en bent blij en uitgerust. Vakantie? Nee die komt nog. Maar na acht weken is toch iedereen vergeten dat u een verslag ging schrijven. en u doet dat gewoon niet. Als iemand erom vraagt, zeg je er nog aan bezig te zijn. Vooral geen datum noemen. Read the rest of this entry →

14

03 2014

Ik bel u terug

Ik bel u terug

En dan zijn ze van je af. Als je dagen later weer opbelt, dan kunnen ze zich het niet meer herinneren. Maar ik zal u doorverbinden. Een muziekje, wachten klik, een muziekje heel lang.
‘Bent u daar nog?’ Ja met kromme tenen!
‘Ik zal kijken of er iemand anders is’, weer muziekje, weer wachten. Verschillende klikken. En dan een stilte. Je kijkt op de telefoon,… Opgehangen. Wel verhip! Weer bellen, ‘daar ben ik weer.’
‘Er ging iets niet goed geloof ik.’ Geloven?
‘Nee, die andere persoon is er ook niet.’
Loop eens even het kantoor in, misschien is iedereen naar huis. Dan kunt u ook wel naar huis gaan. Stilte…
‘Heeft hij ook een mail adres?’
‘Ha, goed idee.’ Na 15 minuten… Mail recipiënt bestaat niet! Komt het u bekend voor? Vooral de wat grotere bedrijven, het is een regelrechte ramp. Niemand is te bereiken, niemand die reageert. Iedereen is onderweg naar nergens. Verstoppertje spelen viert hoogtij. In deze tijde van eindeloze communicatie is dit eigenlijk heel vreemd. Maar wie wordt er nog verantwoordelijk gehouden voor zijn daden?
‘Ik had vorige week gevraagd dit op te sturen. Maar ik heb het niet ontvangen.’
‘Ja dat klopt ik heb het niet verstuurd. Het spijt me.’
‘Was het niet op voorraad?’ Read the rest of this entry →

04

03 2014

De puist

De puist

Eerst denk je nog dat je pijnlijk haar hebt. Je voelt met je hand over je hoofd. Alles voelt strak aan, alsof iemand een latex handschoen over je hoofd heeft getrokken. Het wordt steeds duidelijker, er groeit iets mooi’s onder de bescheiden dot haar. Je gaat naar bed, en hoopt dat het morgen weer normaal is. Maar je weet dat dit niet gaat gebeuren. De bevestiging is er s’morgens al snel. Je probeerde de pijnlijke plek te betasten. Als je aankomt op de top van deze vulkaan in wording, gaat er een rilling van pijn door je heen. Is het echt, en je voelt nog eens. Jaaaa, het is echt zo. Je pakt je I phone, en maakt een foto op gevoel. Allemachtig, moet ik deze geen naam geven? Mannelijk of vrouwelijk? Gedurende de dag probeer je steeds deze pijnlijke Etna te ontzien. Maar het werkt averechts. Bij alles wat je doet als een magneet aangetrokken tot deze uitwas. Je trekt eens met je wenkbrauwen. Zelfs dat is pijnlijk. Er naar wijzen is al pijnlijk. Je hebt geen hulp, je wilt er eigenlijk niemand bij hebben. De foto sprak al boekdelen. Maar dan voel je daadwerkelijk iets stromen. Nee, het is geen verbeelding. Je pakt een stukje papier, en alsof je een kuikentje wilt aaien zakt het stukje papier. Read the rest of this entry →

03

02 2014

Voorlezen

Voorlezen.

De eerste keer dat ik werd voorgelezen was over Pinkeltje. Iets met een bloempot en een vrouwtje. Het maakte eigenlijk niet uit waar het over ging. Elke dag om dezelfde tijd las de juffrouw een stukje voor. Het was vooral de tijd die verstreek naar de klok van drie uur. Het was gewoon een ritueel, het pakken van dit boek. Naast een grote fles met een Pelikaan erop. Wat Pelikanen ooit met inkt te maken zouden kunnen hebben was mij toen al een raadsel.  Een inktvis was voor mij zoveel logischer geweest. Als je toch zo kon lezen dacht ik altijd. En dan komt de tijd dat je zelf kunt lezen. Je eerste spreekbeurt voor de klas. Thuis heb je het verschillende keren doorgelezen, en denkt het nu perfect te kunnen. Maar voor de klas sta je ineens te kijken in vijfendertig paar ogen. Blijkbaar verwachten ze wat van je. Sputterend begin je het verhaal. Toon verkeerd, komma´s, punten. Doe ik wel iets goed met dit voorlezen? Applaus na je voorlezen, toch nog iets goed dan. Maar het voorlezen gaat door. Een vriendelijke man in een zwart pak met hier en daar een witte streep. Keurige pet op, en bijbehorende auto wit met oranje opsmuk. ‘Volgens de hier geldende normen zal u dit zo’n 150 gulden gaan kosten.’ Goed voorgelezen, geen enkele fout. Maar niet zo blij als met het Pinkeltje verhaal. Dan krijg je kinderen die je voorleest voor het naar bed gaan. Later kleinkinderen die meestal worden voorgelezen door oma je eigen vrouw dus. Oma kan het veel beter, dus luister ik stil mee onder aan de trap. Zo geniet ik weer van het voorlezen, en waan mij weer terug in die klas met het boek van meneer Laan. Maar het is deze keer geen Snorrebaard de kat. Het is een dikke generatie verder met Dikkie Dik in de hoofdrol. Oma heeft een keuze uit een hele stapel boeken. Maar het moet altijd Dikkie Dik zijn. Ze kunnen het van voor naar achter uit hun hoofd. Maar pak geen ander boek dan deze. Een zaaltje ergens achteraf met veel groen. Mensen in aangepaste kleding komen één voor één binnen. Ze praten zachtjes, en soms een lach, en dan weer tranen. Het is niet leuk als iemand doodgaat. Het is toch altijd te vroeg, ook al zijn ze oud. Maar meestal te jong. Je hebt het geschreven, je moet het voorlezen. Ook al zou je nu liefst het briefje geven aan de persoon in grijs pak die alles begeleid. Je hartslag is wat hoog, denkend aan het moment dat jij voor de microfoon staat. Het zaaltje is warm, de zon prikt door de dikke gordijnen heen die het toch wat donkerder hadden moet maken. Het is ook helemaal geen weer voor een begrafenis. Read the rest of this entry →

19

11 2013

Zwarte zee eend

Zwarte zee eend

Ik zou zeggen, jaag hem dan naar de juiste zee. De zwarte dus. Weet je wat nu eens fijn zou zijn? Dat de wormen tot beschermde diersoort worden verklaard. Want ja, waar moeten we dan leven? Nu zijn er al 200.000 sollicitanten voor “Mars one”, dus dat zullen er rap meer worden. Wel oppassen dat we niet per ongeluk iets anders levend’s meenemen dan onszelf naar Mars. Want voor je het weet kun je daar ook weer vertrekken. Wordt het niet eens tijd dat de mens tot beschermde diersoort gaat horen. Want echt mensen, er komt nog eens een tijd dat we niet meer welkom zijn op onze eigen planeet. Maar ik heb een beter plan. Als we nu al die natuur extremisten eens een enkeltje Mars geven. En dan genoeg dieren meezenden. Ratten, muizen, kakkerlakken, vlooien, wespen, slangen, komodovaraan, krokodillen, kwallen afijn u weet er vast nog wel een paar op te noemen. Want ja, als het niet knuffelbaar is. Dan is het niet leuk. Read the rest of this entry →

01

10 2013

Het gebeurde op een olie platform

Het gebeurde op een olie productie platform

Heel lang geleden op een platform op de Noordzee. Werkend als een Technician, week op week af. Altijd weer proberen alles draaiend te houden, en onderhoud te verrichten. Het was nog een tijd van no nonsens. Maar er was orde en netheid. Een duidelijke verdeling van de functies. En natuurlijk een hand vol baasjes. En jaa, in die tijd toch best ontzag. Amerikanen, Engelsen orde zal er zijn. Zo waren er op alle kamerdeuren van deze “belangrijke” mensen naambordjes gemonteerd. Baas één, baas twee, opper baas enz. Ook hadden deze een eigen telefoon. Ik wilde dit eigenlijk een beetje ondermijnen. Want wij als de gewone man zouden toch ook best een naam mogen hebben op de deur. Kijk, telefoon was uitgesloten, maar een naam moet toch kunnen. Nu moet je bedenken dat dit allemaal zware metalen deuren waren. Dus moet je zo’n naam bordje lijmen of vast boren. Het laatste leek mij wel het beste. Zekerheid voor alles. Nu wilde ik geen gewoon bordje maken, maar natuurlijk iets bijzonders. Ik had iets in gedachte van een groot klei tablet. Maar ja, hoe kom je op een platform aan klei? Nu waren er tijdens de nieuwbouw afdichting pakketjes achtergebleven van wartels. Dit zijn dingen waarmee je kabels in een lasdoos monteert. Je moest de folie verwijderen, en dan gedurende enkele minuten kneden. Een stuk of twintig bij elkaar gegooid, en was ook nog de juiste kleur. Read the rest of this entry →

De geest is oppermachtig

De geest is oppermachtig

Dat hoor je toch altijd? Met de geest bedoelen we dan iets wat ergens in die grijze massa woont. Want geloof mij, men is er nog steeds niet achter hoe die grijze massa exact werkt. Nu ben ik zelf natuurkundig ingesteld, en bij mij moet er altijd wel tastbaar bewijs zijn. Kijk, ook al staan er misschien dertig miljoen filmpjes van UFO’s op YouTube. Dit wil nog niet zeggen dat er buitenaards leven is. Maar met zo’n 500.000 miljard sterren om ons heen, waarvan onze zon er eentje is. Zou het toch heel bijzonder zijn dat leven alleen hier ontstaan is. Dat hebben wij weer. Maar landing van een vreemd ruimteschip, en nadere kennismaking zou dan zeer gewenst zijn. Nu bestaan er mensen die het dan nog niet geloven, maar goed. Sceptische mensen heb je altijd, en is niets mis mee. Tot dat het in het extreme wordt doorgevoerd. Stroom kun je ook niet zien, maar steek je vinger in een stopcontact. En voelen zul je het dan zeker. Zoiets had ik dus vorig jaar. Iemand vertelde mij dat ik andere mensen kon helpen. Ik zei, natuurlijk. Dat doe ik al. Wasmachine stuk, auto wil niet starten, kunstwerk in de overbuurman zijn tuin gelast. Kijk, ik ben de slechtste niet. Maar dit was niet wat Tessa bedoelde blijkbaar. Nee, mensen helpen met pijn en andere gebreken. Nu moet u weten dat ik best open sta voor paranormaal en dergelijke. Ik heb tenslotte best vreemde dingen meegemaakt. Maar mensen beter maken zonder pillen, of operatie ging mij heel erg te ver. Read the rest of this entry →

23

07 2013

Warmte, lang uitgestelde warmte

Warmte, lang uitgestelde warmte

Vandaag een auto gehuurd met z’n vieren hier op Lesvos, want zo schrijven ze het hier. Kaartje meegekregen met bijzonderheden. Pas om negen uur vertrokken, want ik ben op vakantie. Dat het dan al smoor heet is zal me een worst wezen. Ik wil gewoon zweten als een otter. Er zit in de half open jeep zelfs een airco, die zetten we echt niet aan! Snel op weg. Waarom eigenlijk? We zijn op vakantie toch. Wij Nederlanders hebben dus direct al weer een kaart voor ons om niets te hoeven missen. En als het even kan de kortste weg naar al die bijzonderheden. We rijden door een landschap dat dor, droog en verlaten is. Hier en daar een soort van boerderij, wat geiten, een waterput en een groente tuintje. Zo te zien voor eigen gebruik. De wereld draait hier ook door, weliswaar zo’n tachtig jaar terug in de tijd. Maar gaat gewoon door. We rijden een dorpje binnen, en de mensen kijken je aan. Wat komen die in godsnaam doen? Een vrouwtje in een zwarte jurk zit buiten voor de deur aardappels te schillen. Ik knik vriendelijk, en ze houdt even op met schillen. Niks stress, niks haast. Gewoon de dagelijkse dingen afwerken, en het leven gaat voort. Alles gaat hier met de tijd mee, niet tegen de tijd zoals wij dat doen. Vaste tijden, vaste plannen, vast werk. En ja ook de vakantie staat vast, en moet overal tussen worden gepland. En zijn deze mensen minder gelukkig? Dat denk ik niet. Ik kan het ze niet vragen, want ik versta werkelijk niets van Grieks. Maar het lijkt in ieder geval zo. Europese unie, wat is dat? Crisis, nooit van gehoord. Het kabbelt hier verder zoals het kleine riviertje een eindje verder uitkomt in een poel met schildpadden. Read the rest of this entry →

25

06 2013

Met de boot van Hellevoetsluis naar Amsterdam. Gasten aan boord: Mark Rutte, Marianne Thieme, en Alexander Pechtold.

Met de boot van Hellevoetsluis naar Amsterdam. Gasten aan boord:  Mark Rutte, Marianne Thieme, en Alexander Pechtold.

 

Heeft u dit ook wel eens, dat er vragen worden gesteld aan mensen uit de politiek. En die maar geen antwoord willen geven op de gestelde vragen. Ook de reporter zich om de tuin laat leiden. Tenen krommend is dit. Nu was ik vandaag toevallig in de haven van Hellevoetsluis. En had wat mensen uitgenodigd om een stukje te gaan varen. Het was Mark R, Alexander P, en Marianne T. We zouden naar Amsterdam varen, en daar wat rondhangen. Maar voor we vertrokken moesten we wat eten en drinken inslaan.

‘Marianne, zou jij wat eten kunnen inslaan? Er is een supermarkt hier om de hoek.’

‘Oh, omdat ik een vrouw ben of zo?’

‘Welnee, maar ik dacht jij hebt nog al verstand van dieren en zo, hamburgers frikadel.’

‘Oh nee, er komen alleen biologisch gekweekte dingen aan boord, en zeker geen dierenleed.’

‘Maar natuurlijk, neem je tas mee het is rechtsaf. Zo heren, zullen wij de rest van de boot controleren. Alex, als jij wil kijken of er genoeg brandstof in de tank zit. En Mark het water en buitenverlichting. Ik ga ondertussen het liggeld afrekenen.’ Het is best druk bij de havenmeester, dus ik ben aardig wat tijd onderweg geweest. Fluitend loop ik terug, klaar om te vertrekken. Ik stap op de boot, en zie beide heren aan het kleine tafeltje zitten met een borrel. Read the rest of this entry →

15

06 2013

Wat is er in godsnaam aan de hand in Nederland?

Wat is er in Godsnaam aan de hand in Nederland?

Treinen worden aangeschaft alsof het speelgoed treintjes zijn. Bij bedrijven die vorig jaar voor het eerst een trein zagen. Lubbers is ook weer terug, “we hebben atoombommen”. Ha ha, gekkie! Weet je nog die clown die nooit gevonden is in Groningen? Nou ik ik weet het hoor. En als ik nu twaalf jaar was geweest, wist ik wel naar welke school ik zou gaan. “Ghaldoun” zeker weten. Honderd procent kans op een diploma. Schoolreisjes naar verre streken. En geen gezeik van vrouwen aan je kop. Lekker met mannen onder elkaar. Wat wil een schooljongen nog meer? Een regering die net vier miljard aan het innen is wil nog iets meer. Nee, het wordt toch acht miljard. Goedemorgen allemaal, we hebben er weer zin in. Net als er enige teken zijn van herstel hoor je zoiets. Alsof je net een nieuwe wagen gaat ophalen, en de verkoper zegt. ‘Weet u nog de prijs die we hebben afgesproken?’
‘Ja natuurlijk weet ik die nog.’
‘Als u dit zelfde bedrag nog eens kunt storten, dan krijgt u hem mee.’
‘Kunt u eens even bukken? Dan zal ik hem duwen waar de zon nooit schijnt!’ Het beetje goede nieuws komt vooral uit het buitenland. Griekenland stopt alle staats tv en radio uitzendingen. Moesten ze hier ook eens doen. Niet voor altijd, een jaartje of zo. Hebben ze eens tijd om wat goeds te maken. Read the rest of this entry →

12

06 2013