Geen afscheid

Geen afscheid

Het is moeilijk als je iemand goed hebt gekend. Iedereen gaat dood, en je weet niet wanneer. En dat is maar goed ook. Maar soms zou het toch wel even een week van tevoren willen weten. Gewoon een laatste bijeenkomst, een feestje, laatste afspraken. Nog eens even omhelzen, en dan weten dat je hem niet meer levend zal terug zien. Niet fijn, het was blijkbaar zijn tijd. En je hebt er vrede mee. Dood gaan we allemaal. Echt, tot nu toe altijd gelukt met alle mensen op de wereld. Geen uitzondering daar gelaten. Dat is dan weer prettig om te weten. Je kunt een zak met geld hebben waar je niet overheen kunt kijken. Maar uiteindelijk helpt het ook niets. En maak ik het nu zelf mee. Nee, niet dood. Anders was het een beetje vreemd dit verhaal te lezen. Maar een collega waar je toch veel mee deelt. Iemand vlak voor zijn pensioen. Na veertien dagen aan boord stap je met z’n allen in de helikopter naar huis. Je groet, gedag, tot de volgende keer. En dan na een week dat telefoontje. Hij is er niet meer. Seconden werk naar je hoort, en weg. Even flitst het door je heen dat het niet waar kan zijn. Niet ziek, gewoon, een sterke man. Maar het besef dat het geen grap is, slaat in als een bom. Ja verdriet! Ongeloof, woede maar waarom. Hij kon er niets aan doen. Jij kunt er niets aan doen. We gaan, we gaan allemaal. Gaan we nog ergens naar toe, of stopt het hier? Hier is het in ieder geval gestopt. Niet meer tranen lachen om allerlei gebeurtenissen. Afspraken die je maakte. De woorden die gevallen zijn. Onenigheden die er nu helemaal niet meer toe doen. Je kent zijn gezin, zijn vrouw. Niet dat je er ooit geweest bent. Nee, het waren de trotse verhalen van iemand over zijn gezin. Zijn kleinkind waar hij zoveel van hield. Die hij vaak te logeren had, en mee op stap ging. Dat vis verhaal had ik al drie maal gehoord. Maar ik zou het nu nog zo graag willen horen. Het is een niet te beschrijven leegte die wij hier ervaren. Al de machines aan boord die hij beschouwde als zijn kindjes. Het draaide dan ook altijd. Je hoefde je geen zorgen te maken. Het kwam altijd weer voor elkaar. En dan moet je verder. Gerard we zullen de machines met respect blijven behandelen. Een stukje van jou zal hier altijd blijven.

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

06

04 2014

Your Comment