Bultrug op de Razende bol

Bultrug op de Razende bol

Na Morgan is dit toch niet te geloven. Nu hebben ze een walvis, vlak voor de zee. Kan zo worden vrijgelaten. Maar moet nu een spuitje krijgen. En zoals altijd bemoeid iedereen zich ermee. Alle experts naar de razende bol. Als ik die grote vragende ogen ziet moet ik aan Marianne Thieme denken. Maar goed, een flinke spuit. En,… Hoe heet dat beest eigenlijk. Hij moet toch een naam hebben? Eens kijken. “Razende Bultvis?” dus de Bultvis heeft lekker geslapen. Strekt zijn staart eens uit, en héé ben der nog steeds. We zouden dit, we zouden dat. Kamervragen? We hebben hier in Nederland toch alles in huis om dit beest in een handomdraai naar het water te krijgen. Allemachtig! We bouwen een dijk naar Amerika als het moet. Maar nee, er is een vaarverbod afgegeven. En natuurlijk moeten we ons daar aan houden. Uitzondering? Ach kom, dan kun je overal wel een uitzondering op maken. Maar daar zijn we in Nederland goed in. Als niets iets wordt. Vasthouden aan je eigen kleine ego’tje. Ik weet zeker dat de klus geklaard is voor het licht is geworden. Maar nee, praten, praten. Wanneer gaan we in dit land weer eens aanpakken? Doe geen verdere moeite mensen. Hij heeft ondertussen zolang op het droge gelegen dat Bultvis misschien wel in aanmerking komt voor een asiel aanvraag. En is nu al zolang gewend om boven water te ademen. Dat hij misschien wel verdrinkt als ze hem erin weten te krijgen. Maar als hij toch geen spuitje kan krijgen, probeer hem dan te verkopen aan een Japans restaurant. Kan je van dit geld misschien die razende bol eens uitbaggeren. Want voor je het weet ligt er weer eentje op. Terwijl ik dit schrijf wil men alsnog een poging doen om hem te redden. De Sea Shepherd is ook aangekomen met commentaar. Beetje vreemde naam trouwens. In gedachte zie al die schapen achter hem aan zwemmen. Met een zeehond die ze in bedwang houdt. Nou, vergeet het maar. Schapen zwemmen meestal met de pootjes omhoog, en niet zo lang. Misschien nog wel leuk voor het synchroon zwemmen. Bhehest. Razende bol, op één slag bekend in heel Nederland. En zelf vlieg ik er elke veertien dagen overheen. Het kan toch vreemd lopen. Maandag is het weer zover. Ik beloof mijn camera gereed te houden. En zal de beelden hier neerzetten. En ik hoop geen beelden te hebben, of beelden van een wegzwemmende Bultvis. Maar diep in ons hart weten we dat dit niet zal gebeuren. Maar we willen zo graag. Het ligt in onze natuur iets zieltogend te helpen. Hij is niet knuffelbaar. Wat zou het dan zijn? Een gevoel, die grote zwarte ogen? Dat lijkt alsof hij huilt. Bultvis behoeft geen toestemming te geven voor euthanasie. Geen kaartje op zak, reanimeer mij niet. Ook geen ponskaart. Overgeleverd aan de grillen van welwillende mensen, ego’s, eigen gewin, en fanatici, en politiek. Eigenlijk een uniek moment dat al de groepen bij elkaar komen voor een Bultvis. Als dit in het echte leven ook zou gebeuren zou het misschien nog wat worden in Nederland. Maar laat ik op de zaken vooruit lopen en deze zandbank vernoemen naar deze walvis.
“Bultrug eiland” lijkt me een hele goeie.

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

15

12 2012

Your Comment