Ik heb er tabak van

Ik heb er tabak van

Zoals bijna elke morgen als ik thuis ben achter de PC, schaaltje yoghurt met allerlei platgeslagen granen en krenten. Het wereldnieuws ligt aan je voeten tegenwoordig. Niet altijd even fijn, maar och. Je kan toch niet alles uitbannen. Liefst zou ik alleen maar leuk nieuws willen zien. Maar helaas niet altijd mogelijk. Mijn vrouw zit ruggelings van mij, en bladert eerst de papieren krant door. Vaak krijg ik wat losse opmerkingen te horen, over het nieuws. Vaak wordt er ook nog een stukje voorgelezen. Deze morgen verontwaardiging alom.
‘Heb je het al gelezen?’
‘Wat?’
‘Een pakje sigaretten met vijftig cent omhoog eind van het jaar. Stelletje dieven!’
‘Als de sigaren maar niet omhoog gaan’, roep ik nog tegen beter weten in.
‘Nee, die gaan ook omhoog.’ Kijk, het kan blijkbaar maar één kant op, dus druk maken er om heeft geen enkele zin. ‘Ik ga dat spul wel zelf verbouwen, roep ik achterom.’ Ze heeft het wel gehoord, maar doet “humm”. Dit betekend, ter kennisgeving aangehoord. Maar om de daad bij het woord te voegen, tik ik direct op het GooGle zoekveld “tabak zaad” in. Niet echt veel hits, maar eentje springt er uit. Een Belg. Als u een enveloppe met je eigen adres en postzegel opstuurt, krijgt u van mij wat zaadjes. Ik trek direct de bureau la open voor een enveloppe. ‘Had je nog postzegels?’ roep ik over m’n schouders heen.
‘Waarvoor dan?’
‘Voor het zaad.’
‘Wat voor zaad?’
‘Tabak zaad natuurlijk.’
‘Je bent gek.’ Dit is lief bedoeld. Als ze dit zegt, weet ik dat ze nog steeds van me houdt. Ondertussen pakt ze een postzegel voor me. Ik weet nooit waar die liggen. Snel het adres er op gezet, en op de bus. Na een week zowaar het zaad in mijn brievenbus. Aardige Belg, dat moet gezegd. Ik maak de enveloppe open, en in eerste instantie haal ik er een zakje uit met wat? Dit is wel erg klein. Het lijkt wel of er niet meer in zit dan stof. Ongelofelijk klein zijn die zaadjes. Snel een bakje met poot aarde klaargemaakt, en de zaadjes een heel klein beetje bedekt. Dit had niet gehoeven lees ik achteraf. Na een week verschijnen er werkelijk minimale groene dingetjes. Ik moet er echt een bril voor opzetten. Na nog eens een week…. Zijn ze nog steeds heel klein. Na drie weken zijn ze eindelijk zo groot dat ze in aparte potjes kunnen. Maar het is nog een priegelwerk. In de kas kunnen ze mooi verder groeien. Maar echt hard gaat het niet. Na nog eens twee weken zijn ze toch aardig gegroeid. Ze moeten er aan geloven, nu moeten jullie het zelf doen. Want de volgende dag gaan we op vakantie. Daar is het wel warm, de voorspellingen voor Nederland zijn niet echt goed. En deze plantjes houden van warmte, maar in principe doen ze het onder normale zomers ook goed in Nederland. Terug van vakantie staat het onkruid hoger dan mijn tabak plantjes. Deze doen het wel uitstekend in Nederland. Snel de grond weer vrijgemaakt voor mijn tabaksplantjes. Na een paar dagen loop ik er nonchalant langs, en zie verschillende gaten in de onderste bladeren. Het zal toch niet, slakken. Ach het zal wel meevallen. De bladeren bevatten nicotine, dus zullen wel gigantisch aan de schijt zijn gegaan. Die komen niet meer terug. Maar de volgende dag is er nog een plant aangevreten. Bijna een heel blad weg! Ofwel een dikke havanna minder. Getver, nu moet ik toch de eerste investering doen. Een voordeel pak van twaalf euro. Maar goed, dan kunnen we even vooruit. Maar het zit me toch niet lekker. Overdag zie je die krengen niet, dus ’s avonds met een zak lamp naar buiten. De buurman was al benieuwd wat ik aan het zoeken was. “Slakken”, ga je die eten? Nee, maar het spul dat ze opvreten ga ik wel roken. Verwarring alom, dat begrijpt u. Nu weet mijn buurman dat ik meestal iets vreemds heb. Dus hij kijkt er niet van op. Enkele weken later blijkt dat ik twee soorten planten heb. Havanna, en Virginia. Dat komt dus mooi uit, en kan direct beschikken over twee soorten. Maar het duurt nog even voor het zover is. Want er komt nog een periode van drogen en “curing” aan. Dan gaan de sterk ruikende stoffen eruit. En komen de aroma’s er uit. Maar zover is het nog niet. ’s nachts gaan de bladeren tegen de stam liggen. En ze schijnen belagers te kunnen afschrikken door bepaalde geurstoffen af te scheiden. De mijne moeten dit nog leren blijkbaar. Hier onder een paar foto’s. Als alles gelukt is ook nog een filmpje. Wordt vervolgt.
[wp_ad_camp_1]

Oogsten tabak

 

Hoeveel zaadjes gaan er in een vingerhoed?

Een stukje groter.

Aardig wat groter, ondanks de vele regenbuien en kou.

 De eerste blaadjes drogen.

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

10

08 2012

Your Comment