Het gebeurde in Den Helder, de proppen-buis

Het gebeurde in Den Helder
De proppen-buis

Zoals bij alle kinderen is daar de tijd van de proppen buis. Meestal rond een jaar of negen. Ook Jaap had met zijn vriendje Jelle twee mooie buizen op de kop getikt. Er waren genoeg huizen in aanbouw. En dan waren er altijd wel stukjes rondom de bouwplaats te vinden. Twee mooie stukken, niet te lang, en niet te kort. Van de “Donald Duck” kon je de beste draaien. Het was even een slag om ze te draaien. En dan likken om een messcherpe punt er aan te maken. Het puntje paste precies in het gleufje dat je van je tong maakte. En dan op jacht. Stond er een raampje van de buren open. Hop, dan konden er een paar naar binnen worden geschoten. Een mooie plant in de vensterbank? Natuurlijk, daar passen er wel een paar in. De plaatselijke kat…. Oeps, die is snel weg. En ja dan ga je je vervelen. Een glaasje limonade bij Jaap thuis dan maar. Plots zag Jaap dat er een klein spleetje in de afwerking van het plafon zat.
‘Kun jij een pijltje tussen dat spleetje krijgen?’ Daagde Jaap Jelle uit.
‘Natuurlijk’, en Jelle voegde de daad bij het woord. En voor er iemand thuis kwam was de spleet vol met pijltjes. Met een voldaan gevoel van het behaalde resultaat en gedronken limonade gingen Jaap en Jelle voor de laatste keer op pad die dag. Het was bijna etenstijd, en Jaap haastte zich naar huis toe. Bij binnenkomst zag hij al dat het fout zat. Een bezwaart gezicht van pa en ma. Wat was er gebeurd? De pijltjes die zo mooi tussen het plafon waren geschoten waren vochtig van de spuug. En de “Donald Duck” inkt had zich in het mooie gewitte plafon verspreid. Het was net echt geweervuur geweest dacht Jaap nog. Maar pa en ma waren er niet blij mee. De proppen buis moest worden ingeleverd. Totaal onredelijk vond Jaap. Ze hadden er geen verstand van. Zo ga je niet om met schutters uit Den Helder! De volgende dag was het heerlijk zonnig. Een mooie dag om te schieten, maar geen proppen buis in bezit. Hier moest iets aan gebeuren. Jaap ging in z’n eentje op stap. Door een gat in het hek. Ja, daar lag een hele bos van die buizen. Wow! Hier konden ze er wel eentje van missen. Maar hoe neem je zo’n groot stuk mee? Met veel moeite buigt Jaap de lange pvc buis zodat hij vervoerbaar is. Thuis gekomen sluipt hij voorzichtig de achterdeur binnen. Maar daar staat z’n moeder! Ze staat voorover gebogen in de inbouw keukenkast. Wat is die daar nu aan het doen? Moeder was bezig met de voorjaarsschoonmaak, en was net begonnen de onderste plank schoon te maken. De planken boven haar stonden vol met serviesgoed. Jaap loopt snel verder, want ze kan hem nu toch niet zien. Maar net als Jaap langs loopt, laat hij één van de einden van de buis uit zijn handen schieten. Als een pijl uit de boog, als een zweep op het moment van knallen. Zijn moeder stond er ook perfect voor! De buis raakt haar vol op haar achterste. Een pijnscheut schiet door haar heen. En uit reactie komt zij in volle vaart omhoog. De bovenste twee planken oplichtend, met daarop het volledige servies. Alles glijd van de plank, over haar rug. Om vervolgens met een daverend gerinkel op de grond te storten. Wat hierna gebeurd is weet Jaap niet precies meer. Maar als hij nu de wit gele buizen nog tegenkomt moet hij er altijd weer aan denken. Mooie sport was dat, een kogel van papier.

[wp_ad_camp_1]

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

08

04 2012

Your Comment