Sneeuw

Sneeuw

Eindelijk is het zover. De eerste echte sneeuw is gevallen. Is het niet heel bijzonder dat gewoon water in zoiets moois kan veranderen. Prachtige vormen komen uit het water groeien. Wie ontwerpt zoiets? De natuur, oké. Maar als ik zou moeten raden wie het eventueel ontworpen zou kunnen hebben denk ik aan Leonardo Da Vinci. De kinderen gaan weer helemaal los. Het brengt iets betoverend’s. En geef het maar toe, ook wij volwassenen vinden het best leuk. Alleen jammer van alle troep die de andere kant van de medaille is. Want u weet het, vijf centimeter sneeuw is genoeg om achthonderd kilometer file te laten ontstaan. Treinen vallen bij bosjes uit, want de wissels die niet vast zouden gaan zitten. Zitten nu weer vrolijk vast. Maar laten we eerlijk zijn. Met ijzeren wielen over ijzeren rails rijden. Een kabaal, en een getril van jewelste. Dit moet toch allang anders worden. Wat dacht u van treinen, ‘ik bedoel het bovenste stuk dan.’ Met het onderstel gemaakt van grote magneten, die maken dat het geheel juist een stukje boven de baan zweeft. Alsof je in op een wolk voort gaat. Daar moet toch eens serieus aan gedacht gaan worden. Misschien ga ik dan ook eens mee. En wat kan het dan een mooi gezicht zijn. Zwevend over de sneeuw, genietend van een bakje koffie, of anders. Comfort, lekker warm. Supersnel internet, prachtige toiletten. En zelf een douche nemen is mogelijk. Er zijn ook kleine winkels, waar je van alles kunt kopen. Er is ook een gedeelte om te ontspannen, en een massage te nemen. Ook een kapper is aan boord. Ach ja, wat mooi allemaal. Maar met de huidige veranderingen van de afgelopen eeuw. Schat ik deze veranderingen zullen aanvangen aan het begin van het jaar drieduizend. En dan schat ik het nog positief in. Alle auto’s zullen dan kunnen vliegen, en de trein…. Die staat in een groot museum. Met een bordje waar op staat:

In een laatste red poging van de treinen waren deze heel lang gemaakt. Zo lang als het spoor lang is. Alle banken waren verwijderd, zodat men kon lopen door de trein heen. Je liep droog, en je kon niet verdwalen. Op de stations waren grote restaurants gevestigd. Maar op zekere dag waren alle rails en koper gestolen in een donkere nacht. Daarna is nog gedacht om de laatste treinstellen langs elf grote steden rond Friesland te leggen. Op de vloer een koelinstallatie, met een dikke ijslaag. Zo konden we zomer en winter de elfstedentocht rijden. Maar na een tijdje was de ijspret voorbij. Er waren zeldzame ijsbloemen aangetroffen, en moesten worden beschermd. De trein werd afgesloten, en roestte langzaam weg. En zo kwam een mooie droom ten einde….
[wp_ad_camp_1]

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

04

02 2012

Your Comment