De wandelstok

De wandelstok

Na de zomer wordt het herfst en bomen verliezen hun blad. Prachtige kleuren die elk jaar nog mooier lijken te zijn. Gek genoeg is dit ook een vruchtbare tijd. Dan praat ik over de vruchten die deze bomen hebben voortgebracht. Kersen, kastanjes, beuken. Het zijn de dragers van nieuwe bomen. De meeste verdwijnen in de magen van vogels of muizen. Maar ook eksters en kraaien. Het zijn meesters in het verzamelen van voedsel. Om s’winters ook wat te hebben worden op verschillende plaatsen noten begraven. Maar niet alle voorraden worden aangesproken. En ook overleeft een vogel soms de winter niet. Het zijn deze noten die in de grond terecht gekomen zijn om in het voorjaar uit te lopen. Langzaam ontdooit de grond na de winter. Wortels komen langzaam uit de kersenpit om zich te verankeren in de grond. Het eerste water wordt langzaam opgezogen. De pit zet uit, en meer barsten sieren de pit. De opgerolde blaadjes zuigen het vocht op dat zich via de nerven netjes verdeelt. De pit barst verder open, en de vlezige blaadjes werken zich een weg naar boven. De grond barst open, en het eerste zonlicht bereikt het chlorofyl in de blaadjes. Zonlicht zet zich om in energie, en vindt zich een weg naar beneden. Wortels zwellen verder op, en maken de eerste verankering voor de latere boom. Vele jaren gaan voorbij. Stormen teisteren de boom. Om dan na de storm te profiteren van het water. Takken strekken zich uit de lucht in, alsof ze de hemel willen aantikken. Sterker en sterker worden de takken. De stam massief, als niets of niemand hem kan breken. Tientallen jaren gaan voorbij. En heeft hij vele vogel nestjes voortgebracht. De zaden zijn tot ver in de omgeving terecht gekomen. En sommige hebben het leven gevat. Maar voor deze boom is vandaag een einde gekomen. Of toch eigenlijk ook niet. Kettingzagen snerpen door de lucht. Met een doffe dreun bereikt hij de grond. In handelbare stukken richting de houtzagerij. Maar wat voor nobel doel zal hij dienen. In de zagerij wordt hij verdeelt in kleine stukken. En nog kleiner. Vakmensen ontfermen zich over zijn prachtig wat rode hout. Schaven schuren, en dan als laatste de lak. Nu is hij steun voor de oudere mens, of iemand die gewoon wat extra steun nodig heeft tijdens het lopen. Zo loopt het toch nog goed af. En heeft u iets om over na te denken tijdens het eten van uw volgende schaaltje kersen. Dat ook vroeg of laat een wandelstok niet misstaat.

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

29

12 2011

Your Comment