De hoorzitting

De hoorzitting

Vandaag was het weer zover. Het begin van een hoorzitting. Met meestal het doel waarheidsvinding. Het begint al met het taalgebruik. En dan ook vooral de taal toon. Alles schijnt te moeten gebeuren met een “veur”. Anders is het niet deftig genoeg. Ik zie geen “veurdelen”. Het is gewoon “voor” oor oor oor. Zo klinkt het gewoon, zo schrijf je het gewoon. Maar dan moeten deze mensen terug in de tijd denken. Deze mensen kunnen prachtige verhalen vertellen hoe het allemaal was. Maar als het dan op het kritieke punt aan komt, weten ze het niet meer. Even naar de WC geweest, en glaasje wijn gehaald. Altijd precies op het “juiste” moment zal ik maar zeggen. En natuurlijk zijn al die andere schuldig. En nu zouden ze alles héél anders aanpakken. Maar laten we eerlijk zijn. Om je geld te gaan storten op een bank in IJsland. Voor een procent meer rente. Te mooi om waar te zijn toch. En dat dit dan gebeurd door een particulier met een erfenisje. Om geld wat hij toch niet nodig heeft te laten groeien tot ongekende hoogte. In je wildste dromen! Maar dat gemeenten dit ook hebben gedaan met miljoenen tegelijk is toch helemaal abnormaal te noemen. Geld wat is ingezameld van de burgers via belasting. Bedoeld om allerlei zaken te regelen in de gemeente. Speelplaatsen, scholen, parken, honden uitlaat plekken, jeugd honken. Noem het allemaal maar op. En waarom moet dit sowieso jaren op een bank staan? Het is geld van de burgers. Hun zuur verdiende centjes. Mag het dan ook gebruikt worden om de gemeente leuker te maken? Met geld van de burgers? Het is allemaal zo kinderlijk eenvoudig. Wie geeft je het recht om zo om te gaan met geld wat niet van jou is? Credit Crisis? Ammahoela, het is een persoonlijkheid’s crisis van ambtenaren die dachten dat ze de wijsheid in pacht hadden. Het is voor jullie eigen bestwil, en dit soort uitspraken. Wij weten alles beter. U kunt ons vertrouwen. Jullie hebben hier niet voor geleerd. Ouwe jongens krentenbrood. U kunt gerust gaan slapen, er is niets aan de hand. Onderwijl creëerden wij een heuse credit crisis. En op deze manier kunnen we nog veel geld over de balk smijten. En krijgen we alles weer terug van de heer Bos. Waar dacht je waar dit geld vandaan kwam. Ja, juist weer van Ingrid, Anita, en Wim. Kunnen wij nog even langer achterover hangen in onze comfortabele stoelen. En dan zijn er jonge mensen die de stap nemen om een huis te kopen. Mensen die er hard voor werken, en deze crisis niet hebben veroorzaakt. Maar dan zijn de banken niet thuis. Dan gaan ze ineens op het geld zitten. Dat had je moeten doen toen de beurzen in elkaar storten. Wel eens van indekken met optie’s gehoord? Maar weet je wat nog het ergste is. Dat deze miljoenen illusionisten nog steeds op hun plek zitten. Met nog steeds dat geweldige zakelijke inzicht. Een cursus misschien? Misschien wel een paar? En dan gaan we nog een hoorzitting houden ook. Iedereen weet precies wat er gebeurd is. Zowel de ondervragers, dan wel de ondervraagde. Kunnen deze niet gewoon in een kamertje gaan zitten en samen die verklaring op papier zetten. Poppenkasten zijn bedoeld voor kinderen. Deze moeten een toekomst hebben. Zou je daar niet eens aan werken?

[wp_ad_camp_1]

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

07

11 2011

Your Comment