Bekeuringen

Bekeuringen

Het woord bestaat uit “be” en “keuring”. Beschaaft, belazerd, berooid, bezaaid. Keuring, wat wil je keuren? Keur met ring. Nee, ik kan geen echte afleiding vinden.
Kijk, ik wil niet zeggen dat er geen bekeuringen moeten zijn. Want de meeste bekeuringen zijn volkomen terecht. En van mij mogen er nog wel enkele hoger zijn. Maar alleen de burgers worden steeds bekeurd. En is het terecht? Prima hoor. Maar wanneer gaan we de bedenkers van de crisis ook eens bekeuren. Regeringsleiders, bankdirecteur (s) die vooral henzelf heel belangrijk vonden. En schaamteloos vooral de eigen rekening hebben gespekt. Deze gaan hun goddelijke gang. En nog erger is dat deze ook altijd weer de hand boven het hoofd wordt gehouden. Of hebben dan enorme spijt, en zullen van de twintig miljoen euro. Vijf miljoen terug storten. Nou dat is dan weer nobel niet? En hoeveel moet dan de bekeuring zijn? Maar je kunt ze bekeuren zolang ze bestaan. Je kunt ze al hun geld afnemen. Maar dat helpt je niets. Binnen de kortste keren hebben ze weer een prima plek in een paar commissies. En hebben snel de zakken opnieuw gevuld. Terwijl wij praten over de crisis maakten zij zichzelf gereed om hun volgende slag te slaan. De kas is opnieuw gevuld door onze regering. Van geld dat door u zuur is verdiend. Ja, sorry. Ik moest het even kwijt. Als ik die zelfingenomen smoelen ziet. Dan krijg ik spontaan braaknijgingen. Bekeuren is goed, maar dan voor iedereen, in de juiste verhouding. Die verhouding is een beetje zoek. Ik zie in andere landen pleinen vol mensen staan. Die ergens voor strijden. In principe gebeurd het hier niet veel anders. Een handje vol trekken echt aan de touwtjes. En de burgers gaan weer keurig aan het werk. Proberen om hun pensioen veilig te stellen met een paar jaar meer werk na hun vijfenzestigste. Deze mensen moeten die bonus eens ontvangen. De bouwvakker die s’morgens om half zeven in de auto stapt naar zijn werk. Die bij weer en wind buiten staat. De leider van een team, die zijn mensen weet te motiveren. De kantoorhulp die zichzelf omhoog werkt. Die geloven in huisje, boompje, beestje. vrouw en kinderen. Die geloven in een toekomst, die minder zelfzuchtig moet zijn. Waar de verdiensten in verhouding zijn. En niet de gene met de grootste bek alles heeft. Saamhorigheid is een bestaand woord. Jammer dat je het niet vaak meer hoort. Vriendendienst, is ook zo’n woord. Elkaar helpen is geen vloek. Het is gewoon toegestaan. Maar als we het onze kinderen niet leren, zal er niets veranderen.

[wp_ad_camp_1]

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

28

11 2011

Your Comment