De geur van verbrand vlees

De geur van verbrand vlees.

Het is vijf uur in de morgen. Vogels kondigen een nieuwe dag aan. Dit had van mij ook wat zachter gemogen. Ik draai me nog maar eens om. Het is zeven uur, en nu beginnen er ook een paar eksters te krijsen. Allemachtig, kunnen die vogels niet gewoon fluiten? Door de gordijnen heen zie ik een vreemd verschijnsel. Het is een lichtstraal, maar dan zo fel dat je er niet in kunt kijken. Het moet buitenaards zijn. Bang maar nieuwsgierig sla ik het gordijn weg. Het is inderdaad buitenaards. Het is de zon. Ik was bijna vergeten hoe het was. Buiten gekomen voel ik de warme gloed op mijn rug. M’n sigaar smaakt er een stuk beter door. Maar ik moet haasten, haasten naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Want straks komen ze allemaal. Direct naar de vleesafdeling. Er liggen nog een paar barbecue pakketten. Ik moet nog iemand opzij zetten om het te bemachtigen. Door naar de houtskool. Alleen nog gewone houtskool. Dat moet dan maar, ik heb geen keus. Onderweg naar de kassa scoor ik ook nog aanmaak blokken. Alleen nog van die witte, maar die stinken zo. Het kan me niet schelen. Vandaag is de dag. Vandaag schijnt de zon. Morgen kan het heel anders zijn. Ik bel familie en m’n beste vrienden. Misschien is het de enigste dag van dit jaar dat het kan. De barbecue staat vol met water. Met een handige beweging leeg ik hem in het bloemperk. Had al genoeg water gehad, maar het is niet anders. Houtskool in de bak, en verdeel de aanmaak blokjes. De blazer gereed, als het dreigt uit te gaan. Na een uur brand er een mooi ingetogen vuurtje. Witte as op de kooltjes. Dat is goed, zo moet het zijn. Het rooster kan er op. Schoon Branden en insmeren met olie. ‘Kan het stokbrood erin,’ hoor ik uit de keuken. Jazeker, ze kunnen er in, en breng het vlees mee. Het rooster is goed heet. En het vlees schroeit onder luid gesis dicht. Het geluid dat ik een jaar heb moeten missen. Mijn ogen tranen. Is het van geluk, of van de rook. Ik weet het niet, het geeft ook niet. Al kan het maar één keer. Een perfecte dag, het bier is koud, en smaakt nu ook. Dit is Nederland, dit is onze zomer. En toch houden we van Nederland. Je moet de licht puntjes grijpen. Het zijn er vaak niet veel.
Maar wat zijn ze mooi….

Article Global Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Eli Pets

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

01

08 2011

1 Comments Add Yours ↓

The upper is the most recent comment

  1. h.van ijperen #
    1

    Prachtig neergezet allemaal. Groetjes Henny



Your Comment