Je ziet ze komen, je ziet ze gaan

Je ziet ze komen, je ziet ze gaan.

Mensen op de werkvloer. Vol met energie, en denken direct alles te kunnen beetpakken. Helaas is dit niet zo. Tegenwerking, afgunst, gemene spelletjes. Regelrechte vallen, en voet klemmen vallen je regelmatig ten deel. Als jeugdige beginner zie je het allemaal zeer zonnig. Je denkt in “no time” de wereld te kunnen verbeteren. De meeste passen zich wel aan. En varen overal omheen. Andere gaan gewoon helemaal op in het spel, en worden zelf net zo slecht. Of zelfs nog slechter. Een gedeelte heeft hier schade van. Zij kunnen het niet bevaren en of bolwerken. Ze vinden het wel best, en hun tijd zal het wel uit duren. Voor hen is het dus puur werken voor geld, en verder je hoofd houden. Ik kan me indenken dat mensen er aan onderdoor gaan. Het beeld dat zij hadden is nooit waar geworden. Inplaats daarvan is het ja en amen zeggen. Eten of gegeten worden. Maar je moet toch voort. Je wilt toch ook een vrouw/man mooi huis, grote tuin. Dus ga je maar voort. Je knikt eens vriendelijk, en doe inwendig een leuke verwensing. Wie weet komt hij uit. Je denkt aan de volgende vakantie, want je gedachten zijn vrij. Deze kunnen ze niet afnemen of lezen. Je kunt gewoon vriendelijk lachen, wat je echt denkt weten ze niet. Geen radio op de werkvloer? Zing gewoon het liedje in je hoofd. Niemand kan het horen dan jezelf. Tenslotte moeten we avonds allemaal weer naar huis. En vraag je dan bepaalde zaken af. Heb ik vandaag m’n eigenwaarde weten te houden? Geen andere onnodig gekwetst? Kan ik iedereen recht in de ogen kijken, inclusief je partner? En, hoe voelt dat? Het geeft rust hè?
Voor sommige was dat vandaag misschien even anders. Hij is op weg naar het tribunaal in Den Haag.

[wp_ad_camp_1]

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

26

05 2011

Your Comment