Ode aan de lepel

Ode aan de lepel

Wat valt er nu over een lepel te schrijven. Dit moeten we eens oplepelen. Wie zou op het eerste idee gekomen zijn. Natuurlijk zal dat best ergens staan. De eerste lepel uitgevonden  door…. Maar ik bedoel, wie heeft het allereerste idee gehad? Een goed gevormde tak, die als graafgereedschap werd gebruikt. Later dacht deze persoon, kom ik schep eens een stukje vlees op. En waar vanaf dan? Waren er al borden ook? Ergens iets opleggen zou best al veel eerder uitgevonden kunnen zijn. In Japan hebben ze eetstokjes. Wel eens mee gegeten? Je kunt er leuk mee trommelen, maar eten valt mij een beetje tegen. Echt wel eens geprobeerd hoor, maar bij mij gaan ze steeds in spagaat. Oké, alles is te leren natuurlijk. Maar probeer eens met twee stokjes soep te eten. Dat is helemaal niet te doen. Nu heb ik wel eens van die Chinese lepels gehad, met zo’n porseleinen schaaltje erbij. Je kunt dan van die rijstkorrels ingebakken zien aan de zijkant van het schaaltje. Maar met zo’n lepel giet je er steeds naast. Je kunt het hele ding niet in je mond krijgen. Het best kun je het er zo ingieten. Dus is het niet geweldig dat ooit iemand dit bedacht heeft. Je eet er dagelijks van, maar je denkt er niet bij na. Een vork is meer logisch. Neem zo’n eetstokje, slijp er een puntje aan, en je hebt al een prik gereedschap. Bind er drie naast elkaar en je hebt een vork. We hebben ze dus in alle vormen en maten. Zo zijn we dit weekeind één houten lepel rijker geworden. Het is een stuk handwerk van onze zwager. Uitgesneden uit het hout van mijn eigen kersenboom. Terug naar de basis. Het ultieme bewijs dat het nog steeds mogelijk is om met eenvoudig gereedschap, en vakmanschap dit tweeduizend jaar na het begin van de jaartelling. Nog steeds te kunnen produceren zonder een computer te gebruiken.

[wp_ad_camp_1]

About The Author

Martin van Gijn

Other posts by

Author his web sitehttp://martinvangijn.nl

08

03 2011

2 Comments Add Yours ↓

The upper is the most recent comment

  1. ingrid marjan van Gijn #
    1

    Mooi verhaal weer Mart!

    En het fijne van al dat hout is, dat mijn pollepel ook in aantocht is!
    Wel weer een hele andere vorm. Zoveel mensen, zoveel lepels.

    Gr, Ingrid
    ===

    Vandaar lepeltje lepeltje leggen. En ieder lepeltje schept zoals hij gesneden is.

    Martin

    • ingrid marjan van Gijn #
      2

      Zo is het maar net!



Your Comment